آموزش سیستم اعلام حریق (۲)

0
14
تجهیزات سیستم اعلام حریق

۱٫ سیستم اعلام حریق به اجزای زیرتقسیم می‌شوند:
۲٫ تجهیزات تشخیص حریق ( آشکارسازها)
۳٫ تجهیزات اعلام کنندة حریق( فلاشرها، آژیرها و ... )
۴٫ کابل‌ها
۵٫ تابلوی کنترل مرکزی که وظیفه ارتباط بین آشکارسازها و وسایل اعلام حریق را به عهده دارد.
در زیر به تشریح اجزای مختلف سیستم اعلام حریق می‌پردازیم:

. تجهیزات تشخیص حریق (آشکارسازها)

آشکارسازها وسایل الکترونیکی‌ای هستند که در شکل‌ها و طرح‌های مختلف و معمولاً به رنگ سفید، توسط کارخانه‌های سازنده تولید می‌شوند و در محل‌های مناسب ساختمان مانند آشپزخانه، موتورخانه، اتاق بایگانی، راهروها، اتاق‌های منزل و اتاق‌های کنفرانس به صورت سقفی یا دیواری روی پایه‌های مخصوص نصب می‌گردند. وظیفه آشکارسازها تشخیص حریق و اعلام آن به تابلوی کنترل مرکزی است. آشکارسازها غالباً با ولتاژ ۱۵ تا ۳۰ ولت تغذیه می‌شوند. آشکارسازهایی نیز وجود دارند که ۲۲۰ ولت تغذیه AC یا DC از ولتاژهای ۱۲ و ۴۸ ولت روی (LED) می‌شوند. معمولاً لامپ هشداردهنده‌ای آشکارسازها وجود دارد که درحالت عادی خاموش است یا توسط تابلوی کنترل مرکزی در زمان‌های متناوب چشمک می زند ولی بعد از تحریک آشکارساز به طورثابت روشن می‌شود و تا زمانی که اثر حریق از بین نرفته است روشن می‌ماند.

آشکارسازها، بسته به اینکه از کدام اثر آتش برای تشخیص استفاده می‌کنند، در انواع گوناگونی به صورت زیر ساخته می‌شوند:

۱٫ آشکارساز دودی (Smoke Detector)

این آشکارسازها به صورت سقفی نصب می‌شوند و دارای محفظه‌ای هستند که بعد از پرشدن ازدود تحریک می‌شوند و با تغییر جریان به تابلوی کنترل مرکزی اعلام حریق می‌نمایند و دارای سه نوع‌اند:

interior of a domestic smoke alarm, the ionizing chamber contains a sealed radioactive source, when smoke enters the chamber the smoke particles absorb some of the radiation from the radioactive course, this drop in emission is detected by a sensor and sounds the alarm
A. آشکارساز دودی یونیزاسیون (Ionization)

این آشکارسازها دارای عنصر تشعشع کننده رادیواکتیوند. در اثر عبور اشعه رادیواکتیوازهوای داخل محفظه ویونیزه کردن آن، مقداری جریان عبور می‌کند. درمواقعی که دود به این محفظه داخل می‌شود، جریان عبوری تغییرمی کند و باعث اعلام حریق می‌شود. به دلیل حساسیت زیاد در برابردود، در مکا نهایی که حجم آتش زیاد است ودود کم ایجاد می‌شود از این آشکارسازها استفاده می‌کنند. روی این آشکارسازها علامت، که به معنی وجود تشعشعات رادیواکتیواست، حک می‌شود.

B. آشکارساز دودی نوری (Optical)

در این آشکار سازها دود تولید شده توسط حریق وارد محفظه می‌شود و بر روی شدت نوری که از داخل محفظه آشکارساز می‌گذرد تأثیر می‌گذارد. همچنین دود می‌تواند باعث پراکنده شدن نور و منعکس شدن آن شود. درنتیجه سلول نوری‌ای که در داخل آشکار سازاست با کم شدن نور تحریک می‌شود و اعلام حریق می‌کند. به این نوع آشکارسازها، آشکارساز فتوالکتریک نیز گفته می‌شود. در محل‌هایی مانند انبار مواد پلاستیکی که در هنگام بروز حریق، دود غلیظ تولید می‌شود و آتش سوزی به آهستگی انجام می‌گیرد، استفاده از این نوع آشکارسازمناسب است.

C. آشکارساز دودی اشعه‌ای (Beam Detector)

در مواردی که بخواهیم مکان وسیع، باز یا با ارتفاع زیاد) مانند اماکن مذهبی، انبار کالا، سالن موزه و بناهای تاریخی، گمرک، سالن پذیرایی بزرگ، سالن یک کارخانه، سالن ورزشی و...(را تحت پوشش سیستم اعلام حریق قرار دهیم و نصب آشکارسازهای معمولی مشکل یا غیراقتصادی باشند از این نوع آشکارسازها استفاده می‌شود. این آشکارسازها دارای یک قسمت فرستنده (TX) نور مادون قرمزهستندکه اشعه‌ای به سمت گیرنده (RX) می‌فرستد ودر دو سمت سالن نصب می‌شوند. این دستگا ه گیرنده نور مادون قرمز ارسال شده توسط فرستنده را می‌گیرد و درصد انتشار و درصد جذب نور را مقایسه می‌کند. در صورتی که درصد اشعه جذب شده کم باشد) طبق تنظیم، مثلاً کمتراز ۶۰% ) این حالت به نشانه وجود دود تلقی می‌شود و موجب اعلام حریق می‌گردد. یک نمونه ازاین آشکارسازها قادر است فضایی به پهنای ۱۵ متر و به طول ۱۰ الی ۱۰۰ متر را تحت ۲ متر تا ۲۵ / پوشش قرار دهد. ارتفاع نصب آن‌ها بین ۷ است. دتکتورهای DC متر است.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here