آموزش سیستم اعلام حریق (۶)

0
10
    اصول طراحی و نصب سیستم اعلام حر یق   در طراحی و نصب سیستم اعلام حریق باید نکات زیر مورد توجه قرار گیرد:      
  •  نکات مربوط به منطقه بندی( زون بندی) سیستم اعلام حریق
برای سهولت، سرعت و دقت درتشخیص محل وقوع حریق، به ویژه در ساختمان‌های بزرگ، باید ساختمان را به مناطق کوچک‌تر و مجزا تقسیم بندی نمود. در صورتی که زون بندی اجرا نشده باشد، اعلام حریق با تأخیر صورت می‌گیرد و موجب سردرگمی و تشخیص اشتباه می‌شود. نکات زیر در زون بندی باید رعایت گردد:  
  1. هر طبقه ساختمان که بیش از ۳۰۰ متر مربع باشد باید یک منطقه مجزا محسوب شود.
  2. حداکثر مساحت یک منطقه ۲۰۰۰ متر مربع است.
  3. اگر کل مساحت طبقات یک ساختمان ۳۰۰ متر مربع یا کمتر باشد، می‌توان آن را یک منطقه محسوب داشت.
  4. سرویس پله، چاه آسانسور و قسمت‌هایی که به وسیله دیواره‌های ضد حریق از فضاهای دیگر مجزا شده‌اند، هرچند مساحت کمی که دارند می‌توان آن هارا یک منطقه در نظر گرفت. بام‌ها نیز منطقه جداگانه‌ای محسوب می‌شوند.
  5. حداکثر فاصله جست وجو در یک منطقه، نباید بیش از ۳۰ متر باشد. منظور از فاصله جست وجو، مسافتی است که برای یافتن و رویت محل حریق باید طی شود. از این رو در ساختمان‌هایی که دارای اتاق‌های متعددند بهتر است در بالای درهای مشرف به راهروها، چراغ‌های نشانگر ( ریموت اندیکاتور) نصب گردد.
   
  • نکات مربوط به شستی‌ها
  1. در مسیرهای هم سطح و کم تردد، ماکزیمم فاصله شستی‌های اعلام حریق از یکدیگر ۴۵ متر است و در مسیرهای پر تردد، این فاصله تا ۲۰ مترکاهش می‌یابد. در مسیرهای معمولی، مثل راهروها برای نصب شستی‌ها فاصله‌ای بین ۳۰ تا ۴۵ متر پیشنهاد می‌شود.
  2. ارتفاع نصب شستی بین ۱۲۰ تا ۱۶۰ سانتی مترتوصیه می‌شود.
  3. در هر زون حداقل یک شستی باید وجود داشته باشد.
  4. تمام شستی‌های موجود در یک سیستم اعلام حریق باید از یک نوع ( فشاری یا شیشه‌ای ) باشند.
  5. در آشپزخانه‌های طبخ غذا که محل‌های کثیف نباید شستی نصب گردد. البته در شستی‌های جدید به جای شیشه از طلق استفاده می‌شود و در این صورت نصب آن در آشپرخانه مجاز است.
  6. شستی‌ها معمولاً در محل خروجی، نصب می‌گردند. محل نصب شستی باید تمیز و از رنگ زمینه متمایزباشد و در نزدیکی آن هیچگونه مانع دید وجود نداشته باشد.
 
  • نکات مربوط به تابلوی اعلام حریق
تابلوهای مرکزی باید در نقاطی از ساختمان نصب شوند که به راحتی قابل مشاهده باشند. در ضمن رفت و آمد نگهبانان ساختمان در آنجا بیشترباشد، به گونه‌ای که کارکنان حاضر در محل به محض عمل نمودن آشکارسازها و روشن شدن چراغ‌های مربوطه از وضعیت حریق مطلع شوند و بتوانند اقدامات لازم را به سرعت و با دقت انجام دهند. لذا تابلوی مرکزی معمولاً در ورودی‌ها و محل‌هایی که مأموران آتشنشانی داخل می‌شوند نصب می‌گردد. ضروری است که پلان‌های ساختمان در محل نصب مرکز اعلام حریق بایگانی و نگه داری شوند، تا نیروهای امدادی که در محل حاضر می‌شوند با دسترسی به نقشه‌های ساختمان بتوانند عملیات ا مداد را بهتر و سریع ترانجام دهند.  
  1. برای انتخاب تابلوی کنترل مرکزی باید ۲۰ درصد اضافه ظرفیت برای توسعه آینده مدارها در نظر گرفت.
  2. خود تابلوی کنترل مرکزی باید توسط یک آشکارسازدودی حفاظت شود.
  3. ارتفاع نصب تابلوی کنترل مرکزی حدود ۱/۸ الی ۲ متر است.
  4. درنصب آشکارسازهای قابل اتصال به هر زون درتابلوی کنترل مرکزی باید تعداد حداکثری که توسط کارخانه سازنده تعیین می‌شود رعایت گردد.
   
  • نکات مربوط به آشکارسازها:
  1. هرگز نباید آشکارسازها را در حوالی ورودی و خروجی سیستم‌های تهویه در آشپز خانه‌ها و پارکینگ‌ها نصب نمود.
  2. آشکارسازها را نباید رنگ آمیزی کرد.
  3. درحداقل ۳ سانتی متر از کنار و ۵ سانتی متر از زیر آشکارساز نباید هیچ گونه مانعی وجود داشته باشد.
  4. در آشپزخانه‌ها فقط از آشکارساز حرارتی ثابت استفاده شود.
  5. آشکارسازهای دودی نباید در موقعیت‌های زیر نصب شوند:
  • در مسیر کوران هوا مانند کانا لها و داکت ها؛
  • در محل‌هایی که در حالت عادی از داشتن دود و بخار وجود ناگزیرند، مانند موتورخانه و اتاق دیزل ژنراتورها؛
  • در مکان‌هایی که آتش تولید ذرات دود نمی‌کند. توصیه می‌شود در محل‌هایی مانند اتاق دیزل ژنراتور و موتورخانه از آشکارسازحرارتی افزایشی و آشکارسازهای ترکیبی استفاده شود.
 
  • نکات مربوط به آژیرها
  1. مشخصات صدای تمام آژیرهای نصب شده درساختمان باید یک سان باشند.
  2. حداقل شدت صدا در محل‌های بدون آلودگی صوت ۶۵ دسی بل است . فقط در فضاهائی که پارازیت‌های زیاد است. باید آژیرهائی با صدای بلندتر نصب شود.
  3. صدای آژیر باید ممتد باشد. هرچند ممکن است از نظر دامنه یا فرکانس تغییر کند. این صدا باید منحصر به فرد و از صدای آژیر سرقت و غیره متمایز باشد.
  4. ولتاژ کار آژیرها از ۹ تا ۲۴ ولت است، ولی اغلب با ۲۴ ولت کار می‌کنند.
  5. نصب یک آژیر در محل تابلوی مرکزی اعلام حریق وآژیر دیگری در بیرون درب خروجی اصلی الزامی است.
 
  • نکات مربوط به کابل کشی
  1. کابل‌های سیستم اعلام حریق باید جدا ازسایر سیم‌ها و کابل‌ها سیم کشی شوند.
  2. تست کابل‌ها توسط اهم متر انجام می‌شود و در صورت استفاده از مگا اهم سنج( مگر) باید تمام تجهیزات، اعم از آشکارساز، آژیر، تابلوی کنترل مرکزی و ... را از مدار باز کرد تا ولتاژ تست بالا به آن‌ها آسیب نرساند.
  3. هنگام کابل کشی نباید از مسیر زون‌ها انشعاب گرفت. از آژیرها هم نباید انشعاب گرفت.
  4. درانتهای مسیر زون‌ها معمولاً یک مقاومت انتهای خط که مقدارآن /۸۶ کیلواهم است، متصل می‌کنند تا جریان برقرار شده توسط این مقاومت در مسیر زون به تشخیص قطعی یا اتصال کوتاه در مسیر توسط تابلوی مرکزی بینجامد.
 
  • برای طراحی و اجرای یک سیستم اعلام حریق باید مراحل زیر را طی کرد:
  1. از محل بازدید به عمل آید. در غیر این صورت باید بعداز تعیین نوع سیستم ( متعارف یا آدرس پذیر ) نقشه سیستم اعلام حریق روی پلان ساختمان طراحی شود.
  2. نقشه ارائه شده را برای تعیین تجهیزات لازم مورد بررسی قرار می‌دهیم.
  3. سیم کشی اجزای مختلف مدار را بر اساس استانداردهای موجود انجام می‌دهیم.
  4. تجهیزات سیستم رادر محل‌های تعیین شده نصب می‌کنیم.
  5. سیستم را به طور کامل آزمایش می‌کنیم و سپس تحویل می‌دهیم.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here