انواع سیستم های اعلام حریق

0
9
سیستم های متعارف ، آدرس پذیر و هوشمند سه گونه اصلی هستند که در گروه سیستم های متمرکز جای می گیرند . البته در گروه دیگری نیز ارتباط بین تابلوهای کنترل مرکزی و آشکارسازها توسط امواج رادیویی و بدون سیم برقرار می گردد که این گروه با نام های سیستم رادیویی و یا بی سیم شناخته می شوند . در مجموع سیستم هایی که به وسیله سیم یا کابل به هم مرتبط می شوند از رواج بیشتری نسبت به انواع بی سیم برخوردار هستند و در میان آنها سیستم های متعارف و قدیمی تر برای ساختمان های کوچک و متوسط رایج تر است اما برای ساختمان های بزرگ با پیچیدگی های بیشتر و همچنین ساختمانهایی که از سیستم مدیریت ساختمان بهره می برند . انواع آدرس پذیر و هوشمند که از کارایی و دقت بیشتری برخوردارند ، مناسبتر هستند . سیستم های اعلام حریق از لحاظ چگونگی اعلام نیز در دو گروه تک مرحله ای و دو مرحله ای طبقه بندی می شوند . در سیستم های تک مرحله ای ، تشخیص حریق توسط آشکارسازها موجب ارسال پیام به تابلوی کنترل مرکزی و سپس به صدا در آمدن یکباره آژیر ها مبنی بر خروج اضطراری و فعال شدن سایر سیستم های ایمنی می شود . در سیستم های دو مرحله ای ، آشکارسازها یا شستی های اعلام حریق سیگنالی محدود به محل مشکوک را به بخش مدیریت حریق یا واحد آتش نشانی مستقر در ساختمان ارسال می کنند و سپس این مدیریت است که پس از بررسی و بصمیم به اعلام عمومی می گیرد . چنانچه پس از مدت زمانی که از قبل تعیین شده است هیچ اقدامی صورت نگیرد ، سیگنال های ارسالی بعدی موجب اعلام عمومی می شود . در ساختامن های عمومی ، اعلام ناشی از حریقی کوچک موجب اضطراب و هراس تعداد زیادی از افراد و یا اختلال در روند معمومل فعالیت ها شود . از این رو در این گونه اماکن استفاده از پیش پیام سیستم های دو مرحله ای به منظور بررسی هشدار از نظر صحت و ابعاد حریق مناسب تر است . مدارس و استادیوم ها از جمله اماکنی هستند که می توان از این گونه سیستم ها در آن ها بهره برد .    

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here